Krien Clevis

Huize Frankendael, Krien Clevis, Voorportaal, 2010 & Jasmijn Visser, Zebra / Long Time, 2010

Scroll down for English version


Krien Clevis (1960) gebruikt fotografie als medium voor het onderzoeken van haar fascinatie voor de ambiguïteit van ruimte en locatie. Ze studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten en aan de Jan van Eyck academie, beide in Maastricht. Momenteel werkt ze als promovendus aan de Academie der Kunsten van de Universiteit van Leiden. Clevis was in 2007 als curator, organisator en deelnemer betrokken bij het project CO-Ops. Interterritoriale verkenningen in kunst en wetenschap, dat geïniteerd werd door het NWO. Recente tentoonstellingen: Ophelia. Sehnsucht, melancholie en doodsverlangen, Museum voor voor Moderne Kunst Arnhem, 2009; Verborgen Vrouwen, Museum ‘Ons’ Lieve Heer op Solder’, Amsterdam, 2007.

Huize Frankendael: Krien Clevis, Voorportaal, 2008 – 2010

Nieuw Dakota: Krien Clevis, Bewaarplaats, 2010


In de tuinkamer van Huize Frankendael staat het werk Voorportaal. Een zwarte lichtkast toont een concaaf getrokken foto van een idyllisch boslandschap met een beekje. Gepositioneerd voor een verrekijker met uitzicht naar de tuin vormt het werk letterlijk een ‘voorportaal’, het verwijst naar iets dat voorbij ons blikveld ligt, iets dat nog gaat komen. De foto en de kast voegen zich in de tuinkamer naar het architectonische grondplan van het huis maar communiceren ook met het geheel van Huize Frankendael, de achttiende-eeuwse tuin en het park daar achter. Het lijkt alsof we op de foto kijken naar een natuurlijk, kabbelend bronbeekje dat overloopt in een open waterweg. Maar juist het beekje is in werkelijkheid geconstrueerd: een negentiende-eeuwse constructie verraadt een aangelegd bassin en waterleidingssysteem. Ook de hofstede Frankendael is niet de natuurlijke oase die ze lijkt, maar is als landgoed geheel ‘gemaakt’, vanaf de eerste drooglegging tot de negentiende-eeuwse landschappelijke tuinaanleg. Voorportaal biedt uitzicht op een ingegrepen werkelijkheid.

In tegenstelling tot Voorportaal, insinueert Bewaarplaats in Nieuw Dakota een einde, een niet te doorgronden doorgang en diepte. Bewaarplaats verwijst naar niets dan zijn eigen ruimte, zijn eigen plaats, met een onbekende verblijfsduur. De ondoorgrondelijke en ogenschijnlijk oneindige ruimte, zowel in grootte als in diepte, is in werkelijkheid geheel uitgegraven door spades en machines. Bewaarplaats bevraagt de verhouding tussen geconstrueerde en natuurlijke plekken, plaatsen die uit elkaar voorkomen, elkaar kunnen verstoren, maar elkaar ook versterken. Juist in Nieuw Dakota waar bijna elke – ook aangelegde – oorspronkelijkheid in de vorm van een white cube is weggewerkt, laat de open lichtkast van Bewaarplaats de grillige, getekende en door mensen beschreven werkelijkheid zien; een poging tot het vormen van de ruimte door mensenhanden, die nooit geheel zal slagen.






Krien Clevis (1960) works with the medium of photography and is fascinated by the ambiguity of space and location. She studied at the Academy of Visual Arts in Maastricht and the Jan van Eyck Academy, Maastricht. Currently, she is working towards a PhD at the Academy of Arts at Leiden University. As curator/organizer and participant, Clevis was involved in CO-OPs. Exploring new territories in art and science (2007), a project initiated by the Dutch Science Foundation (NWO). Recent exhibitions: Ophelia. Sehnsucht, melancholie en doodsverlangen, Museum voor voor Moderne Kunst Arnhem, 2009; Verborgen Vrouwen, Museum ‘Ons’ Lieve Heer op Solder’, Amsterdam, 2007.


Huize Frankendael: Krien Clevis, Voorportaal, 2008 – 2010

Nieuw Dakota: Krien Clevis, Bewaarplaats, 2010


The garden room of Huize Frankendael is the home of the work Voorportaal (Gateway), by Krien Clevis. A black light box shows a concave picture of an idyllic forest landscape with abundant trees and a small creek. Positioned in front of a peephole that looks out into the garden, it literally is a ‘gateway’, referring to something beyond our spectrum, something yet to come. The work echoes the architectural floor plan of Huize Frankendael and relates to the overall arrangement of the house, the eighteenth century garden and the park. In the image, it seems as if we are looking at a natural rippling creek, overflowing in an open waterway. However, the creek is in fact man-made: a nineteenth century structure reveals the constructed basin and water pipe system. Similarly, Hofstede Frankendael is not the natural oasis it appears to be. The estate is a completely fabricated and thoroughly though-out space, from the first drainage of the land to the implementation of a nineteenth-century garden plan. Voorportaal offers a glance at reality remodelled.

In contrast to Voorportaal, Bewaarplaats (Repository) in Nieuw Dakota suggests an ending, an impenetrable continuity and depth. Bewaarplaats refers to nothing else than its own space and place, with a length of stay unknown. What seems to be a space of transcendence is in reality a pit dug out by spades and machines. Bewaarplaats questions the relation between man-made and natural places, spaces that disturb and consolidate each other at the same time. Especially in a built space like Nieuw Dakota, where nearly every originality has been eliminated to form a white cube, the open light box shows reality as marked by people; man’s attempt to shape space, an enterprise eventually always doomed to fail.

Huize Frankendael, Krien Clevis, Voorportaal, 2010

Nieuw Dakota, Krien Clevis, Bewaarplaats, 2010

Huize Frankendael, Krien Clevis, Voorportaal, 2010

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: