Sjoerd Westbroek

Huize Frankendael, Sjoerd Westbroek, Afterimage of a rather queer encounter with the Club of Queer Trades, 2010

scroll down for English version

Sjoerd Westbroek (1979) is geïnteresseerd in de verschillende strategieën van (re-)presentatie die hij onderzoekt door het gebruik van verschillende tekentechnieken en het hanteren van (historische) presentatie hulpmiddelen zoals de camera lucida.. In 2008 studeerde hij af als MA van het Piet Zwart instituut in Rotterdam. Recente tentoonstellingen: Source Material, TENT. Rotterdam, 2009; Mondriaan Download, Biagiotti Progetto Arte, Florence (I), 2008; My Travels with Barry, TENT. Rotterdam, 2008; and POST DORDT, CBK Dordrecht, 2008.


Nieuw Dakota: Sjoerd Westbroek, Mirror Maze, 2010

Huize Frankendael: Sjoerd Westbroek,
Afterimage of a rather brief encounter with the Club of Queer Trades, 2010


Het werk van Sjoerd Westbroek vertrekt vanuit een fascinatie voor historische instrumenten, technieken en modellen voor het (re)presenteren van de werkelijkheid. Hulpmiddelen en presentatievormen zoals de camera lucida, de stereoscoop en de vitrinekast veranderen onze interpretatie van getoonde objecten en beelden. Uitgangspunt voor Westbroek’s werk in Nieuw Dakota zijn twee verschillende architectonische modellen: de renaissancetuin, waarin de uitvoering van een vooropgesteld principe tot het uiterste wordt doorgevoerd en het spiegellabyrint, waarbij door middel van een ingenieus ontwerp de illusie van een eindeloze ruimte wordt gewekt. De vrijstaande constructie in Nieuw Dakota verwijst naar de manier waarop zichtlijnen, looplijnen, paden en pergola’s onze ervaring van een omgeving kunnen orkestreren. Ook in de tekening aan de muur, gemaakt met behulp van een overheadprojector, herkennen we de drang tot het dirigeren van de ruimtelijke ervaring. Wie dichterbij komt herkent het document als een patent op een spiegellabyrint, een minutieuze registratie van een model voor verwarring.

Ook in Huize Frankendael staan verschillende vormen en methodes van (re)presentatie centraal. Op de grond voor het raam liggen blauwdrukken van allerlei tuinontwerpen, onder andere uit het ooit populaire handboek ‘Den Nederlandtsen Hovenier’ (1679). Op een klein scherm zien we een schaduwspel, gemaakt door kleine objecten en knipsels te fotograferen. Door het achter elkaar plaatsen van honderden beelden ontstaat de suggestie van beweging. Westbroek is geïnteresseerd in het moment waarop de illusie van ruimte, vorm en beweging ontstaat. Deze illusie blijft altijd onvolmaakt en dus telkens dubbel: in de film is soms letterlijk de hand van de maker te zien. Behalve de illusie van beweging is de illusie zelf altijd als zodanig herkenbaar.







Sjoerd Westbroek (1979) is interested in different strategies of (re-) presentation through the use of various methods of drawing and (historical) presentation devices, such as the camera lucida. In 2008 he graduated from the Fine Art Master programme of the Piet Zwart Institute in Rotterdam. Recent exhibitions: Source Material, TENT. Rotterdam, 2009; Mondriaan Download, Biagiotti Progetto Arte, Florence (I), 2008; My Travels with Barry, TENT. Rotterdam, 2008; and POST DORDT, CBK Dordrecht, 2008.


Nieuw Dakota: Sjoerd Westbroek, Mirror Maze, 2010

Huize Frankendael: Sjoerd Westbroek,
Afterimage of a rather brief encounter with the Club of Queer Trades, 2010


Sjoerd Westbroek’s work springs from a fascination for historical instruments, techniques and models that aim to (re)present reality. Tools and modes of presentation like the camera lucida, the stereoscope and the showcase change our interpretation of shown objects and images. For his work shown at Nieuw Dakota, Westbroek based his investigation on two different architectural models: the renaissance garden, on the one hand, in which a presupposed principle is thoroughly implemented and on the other hand the labyrinth of mirrors, in which an ingenious design creates the illusion of endless space. The free-standing structure in Nieuw Dakota refers to the ways in which lines of sight, paths and pergolas can orchestrate the experience of our environment. The drawing on the wall, created using an overhead projector, likewise evokes the urge to control our spatial experience. Upon closer inspection one recognises the document as a patent for a maze of mirrors, a meticulous catalogue of a model for confusion.

In Huize Frankendael, the focus of attention is also on different forms and methods of (re)presentation. On the floor in front of the window, blueprints of garden designs lie scattered, some of which are from the once popular reference book ‘Den Nederlandtsen Hovenier’ (1679). On a small screen, we see a shadow play, cast by photographs of small objects and clippings. Movement is suggested by playing a fast succession of hundreds of images. Westbroek is intrigued by the precise moment of emergence of the illusion of space, form and movement. This illusion remains ever imperfect and twofold: in the movie we can sometimes literally see the creator’s hand. Not only the illusion of movement, but the illusion itself is always recognisable as such.

Huize Frankendael, Sjoerd Westbroek, Afterimage of a rather queer encounter with the Club of Queer Trades, 2010 & Jasmijn Visser, Bridge, 2010

Huize Frankendael, Sjoerd Westbroek, Afterimage of a rather queer encounter with the Club of Queer Trades (detail), 2010

Nieuw Dakota, Sjoerd Westbroek, Mirror Maze, 2010

Nieuw Dakota, Sjoerd Westbroek, Mirror Maze, 2010

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: